سفر به دیگر سو

آبش می دهم

نانش میدهم

وگهگاهی از سر بی حوصلگی شاید ،

                              نوازشش کنم.

در بغضکم راه می روم

نفس می کشم

می نویسم

و گاهکی زندگی...

ظهری داغ یا که شاید غروبی نارنجی

ازسر فرسودگی و فرسودگی

                        قلکم را می شکنم آرام...

همه چیز روی خطی مستقیم راه می رود،حتی

                                         نگاه لرزان پسرک آدامس فروش...